﻿Adventure in the 9 Kingdoms
ตอนที่ 8 — คนที่เคยวิ่งเข้าไปก่อน
“ลง!”
เสียงของ Andre ดังขึ้นก่อนกรงเล็บสีดำจะกวาดผ่าน
ทหารสามคนทิ้งตัวพร้อมกัน
ฟึ่บ!
กรงเล็บเฉียดศีรษะไปเพียงนิดเดียว
Andre พุ่งสวน
BREAKPOINT — Lv.2
จุดเสียสมดุลตรวจพบ
เส้นสีส้มสว่างขึ้นตรงขาหน้าซ้ายของมาร
“ตรงนั้น!”
เขาฟันเต็มแรง
เคร้ง!
ขาของมันทรุด
“ยิง!”
ลูกธนูจากหน้าผาพุ่งลงมาพร้อมกัน
ฉึก! ฉึก! ฉึก!
มารคล้ายหมาป่าขนาดใหญ่คำราม ก่อนร่างเริ่มแตกเป็นควัน
Outer Manifestation Defeated
Core Presence: NONE
Andre ปักดาบลงพื้น
“ง่าย”
หญิงสาวผมแดงที่วิ่งมาถึงด้านหลังมองเลือดที่ไหลจากแขนเขา
“เจ้าพูดแบบนี้ทุกครั้งที่ตัวเองเกือบตายหรือ?”
Andre ก้มมอง
HP 63 / 120
“เกินครึ่ง”
“นั่นไม่ใช่มาตรฐานความปลอดภัย”
“แต่ยังถือว่าผ่าน”
หญิงสาวหลับตาเหมือนกำลังพยายามอดทน
เธอชื่อ เซรา
นักลาดตระเวนแห่งชายแดนตะวันตก
และในช่วงไม่กี่วันที่เดินทางร่วมกับ Andre—
เธอเริ่มเข้าใจอย่างหนึ่ง
ผู้กล้าคนนี้ไม่ใช่คนไม่กลัว
เขาเพียงมีนิสัยวิ่งเข้าหาสิ่งที่กลัวก่อนที่ความกลัวจะทันพูดจบ
“กลับป้อม”
เซราพูด
“ยังไม่ถึงหมู่บ้านเลย”
“เจ้าต้องทำแผล”
“นิดเดียว”
“เลือดไหลถึงข้อมือแล้ว”
Andre ก้มมอง
“อ๋อ”
เซราหันหลังทันที
“ข้าจะเลิกสนใจเจ้า”
Andre เดินตาม
“พูดแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อวานแล้ว”
“คราวนี้จริง”
“เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ช่วยอีก”
เซราหันกลับมามอง
Andre ยิ้ม
“เห็นไหม ยังสนใจอยู่”
“ข้าอยากผลักเจ้าตกหน้าผา”
“ก็ยังถือว่าสนใจ”
⸻
ชายแดนแห่งนี้แตกต่างจากทุกสิ่งที่ Andre เคยเห็นตั้งแต่มาถึงโลกนี้
หน้าผาหินสีแดงทอดยาวจนสุดสายตา
ลมแรงจนธงแทบขาด
กำแพงสูงถูกสร้างขวางช่องเขาหลายชั้น
ทุกหอคอยมีอาวุธพร้อมใช้งาน
ทุกคนพกมีดหรือดาบ
แม้แต่พ่อค้า
บนกำแพงมีข้อความสลักไว้ว่า
ผู้แข็งแรงต้องยืนข้างหน้า
อีกแห่งหนึ่ง
อย่าขอให้ศัตรูเมตตา จงทำให้มันไม่มีสิทธิ์ทำร้ายเจ้า
และเหนือประตูป้อมใหญ่—
พลังที่ไม่ใช้ปกป้องใคร ไม่มีค่าพอให้เรียกว่าพลัง
Andre อ่านอยู่นาน
“อันสุดท้ายนี่ชอบ”
เซราพยักหน้า
“ทุกคนที่นี่โตมากับมัน”
“พวกคุณอยู่ในสงครามตลอดหรือ?”
“ไม่”
“แต่เราพร้อมรบตลอด”
Andre หันมองกำแพง
“ต่างกันตรงไหน?”
เซราตอบ
“คนที่รอให้สงครามมาถึงก่อนค่อยเตรียมตัว จะไม่มีเวลาถามคำถามนั้น”
Andre ยิ้ม
“ฟังดูเหมือนเมืองที่ฉันน่าจะอยู่ได้”
เซรามองเขา
“นั่นต่างหากที่ข้ากังวล”
⸻
เสียงระเบิดดังขึ้นจากหุบเขาด้านหน้า
ตูม!
ทุกคนหยุด
ควันดำลอยขึ้นจากหมู่บ้านข้างเหมือง
ทหารคนหนึ่งวิ่งมา
“คาร์ดินถูกโจมตี!”
เซราหัน
“จำนวน?”
“ไม่ทราบ!”
“มีคนติดในเหมืองอย่างน้อยสามสิบ!”
Andre ชักดาบทันที
“ไป”
เซราคว้าแขน
“เดี๋ยว”
“อะไรอีก?”
“เราต้องส่งสัญญาณกลับป้อมก่อน”
“คนติดอยู่ข้างใน”
“ข้ารู้!”
“งั้นไปสิ”
เซราจ้องเขา
“เรามีแปดคน”
“ถ้าเป็นมารระดับสูง เราอาจเพิ่มจำนวนคนที่ต้องช่วยจากสามสิบเป็นสามสิบแปด”
Andre เงียบ
เพียงเสี้ยววินาที
ก่อนพยักหน้า
“ส่งคนกลับหนึ่ง”
เซราดูแปลกใจเล็กน้อย
Andre พูดต่อ
“ที่เหลือไป”
เธอปล่อยแขน
“ดีขึ้น”
“อะไร?”
“อย่างน้อยวันนี้เจ้าฟังก่อนวิ่ง”
Andre ยิ้มบาง ๆ
“เคยเรียนด้วยวิธีแพงมาแล้ว”
⸻
หมู่บ้านคาร์ดินเต็มไปด้วยฝุ่น
คนงานวิ่งออกจากเหมือง
บางคนมีเลือดเต็มหน้า
บางคนพยายามย้อนกลับเข้าไป
ชายร่างใหญ่คนหนึ่งยืนอยู่กลางลาน
อายุประมาณห้าสิบ
มีแผลเป็นเต็มแขน
เขาตะโกนใส่ทุกคน
“ไม่มีใครเข้าเหมือง!”
ชายหนุ่มคนหนึ่งตอบ
“แต่พวกเรายังมีคนอยู่ข้างใน!”
“ข้าบอกว่าไม่มีใครเข้า!”
“หัวหน้า! นั่นพี่ชายข้า!”
ชายร่างใหญ่ผลักเขากลับ
“ถ้าเข้าไป เจ้าก็จะเป็นอีกศพ!”
Andre หยุด
เซรากระซิบ
“นั่น ดราเวน หัวหน้าคนงาน”
“เขาดูไม่เหมือนมาร”
“ยัง”
Andre เห็นสิ่งที่คนอื่นไม่เห็น
เงาสีดำขนาดใหญ่เกาะอยู่บนหลังดราเวน
แขนหลายข้างพันรอบไหล่และหน้าอก
DEMON POSSESSION DETECTED
Synchronization: 78%
Andre ขมวดคิ้ว
ดราเวนตะโกน
“ตั้งแต่ตอนนี้ ทุกคนทำตามคำสั่งข้าเท่านั้น!”
“ไม่มีใครตัดสินใจเอง!”
“ถ้าไม่เชื่อฟัง ข้าจะมัดพวกเจ้าไว้!”
เงาดำโตขึ้น
81%
คนงานอีกคนตะโกน
“แต่ทางอุโมงค์ตะวันออกยังไม่พัง! เราเข้าไปจากตรงนั้นได้!”
ดราเวนชกกำแพง
ปัง!
“ข้าบอกว่าไม่!”
84%
Andre มองเซรา
“มันกินอะไร?”
เซราตอบเบา ๆ
“ความกลัวว่าจะสูญเสียการควบคุม”
Andre หันกลับ
ดราเวนไม่ได้ดูขี้ขลาดเลย
ตรงกันข้าม
เขาดูแข็งแรงที่สุดในลาน
แต่ทุกคำพูด—
กำลังบอกว่าเขาไม่สามารถทนต่อความเป็นไปได้ที่คนอื่นจะตัดสินใจเอง
⸻
เสียงระเบิดดังจากเหมืองอีกครั้ง
ตูม!
คนงานหลายคนสะดุ้ง
Andre ก้าวเข้าไป
“ดราเวน”
ชายร่างใหญ่หัน
“เจ้าเป็นใคร?”
“คนที่จะเข้าไปช่วยคนของคุณ”
ดราเวนเดินตรงเข้ามา
สูงกว่า Andre เกือบหนึ่งศีรษะ
“ไม่มีใครเข้า”
Andre มองเขา
“คุณสั่งผมไม่ได้”
บรรยากาศรอบตัวเย็นลงทันที
เซราหลับตา
“แน่นอนว่าเจ้าต้องพูดแบบนั้น…”
ดราเวนกำหมัด
“ข้าดูแลคนที่นี่มาสามสิบปี”
“ข้ารู้ว่าอะไรดีที่สุด”
Andre ตอบ
“แต่ตอนนี้คนยังติดอยู่”
“ถ้าเข้าไปเพิ่มแล้วตายอีกล่ะ?”
“เราจะประเมินเส้นทางก่อน”
“ไม่!”
ดราเวนตะโกน
Synchronization: 88%
“ไม่มีคำว่าเสี่ยง!”
Andre ชะงัก
ดราเวนพูดต่อ
“ข้าจะไม่ให้ใครตายอีก!”
อีก?
Andre หันหาเซรา
เธอส่ายหน้า
ไม่รู้เหมือนกัน
ระบบเปิด
EMERGENCY QUEST
Rescue Survivors — Kardin Mine
Demon Rank: C — Provisional
หน้าต่างถัดมาเปิดทันที
เงื่อนไขการเปิด Demon Core
ผู้กล้า: 1 / 1
ผู้ตื่นรู้: 0 / 2
Andre แข็งค้าง
ตัวเลขนั้น—
เหมือนโลกทั้งใบหยุด
0 / 2
เสียงรอบตัวค่อย ๆ หายไป
ฝุ่น
เสียงคน
เสียงเซรา
ทุกอย่างจางลง
เขากลับไปเห็นหน้าต่างอีกบานหนึ่ง
เมื่อไม่กี่วันก่อน
⸻
สี่วันก่อน
ผู้กล้า: 1 / 1
ผู้ตื่นรู้: 1 / 2
เงื่อนไขยังไม่ครบ
Andre มองหน้าต่าง
แล้วมองโรงเก็บธัญพืชที่กำลังไฟไหม้
เสียงคนร้องดังอยู่ข้างใน
“เกือบครบแล้ว”
ชายที่ยืนข้างเขาหันมา
“เกือบ ไม่ได้แปลว่าครบ”
เขาชื่อ เรน
คนแรกที่ช่วย Andre หลังตกจากประตูมิติ
คนที่ลากเขาขึ้นจากแม่น้ำ
คนที่แบ่งอาหารให้
คนที่หัวเราะตอน Andre ใช้เหรียญผิดชนิดซื้อขนมปัง
เรนไม่ใช่ผู้กล้า
ไม่ใช่นักรบเก่งที่สุด
เป็นแค่คนส่งสาร
ถือหอกธรรมดา
แต่ตอนมารโจมตีหมู่บ้าน—
เขาเป็นหนึ่งในคนแรกที่วิ่งเข้าไปช่วยคน
นักบวชตะโกน
“ผู้กล้า! Core ยังไม่เปิด!”
Andre มองไฟ
“ไม่มีเวลา”
เรนหัน
“ถ้าเข้าไปตอนนี้ เจ้าฆ่ามันไม่ได้”
“ไม่ต้องฆ่าก็ได้”
Andre ชักดาบ
“ทำให้มันถอยก็พอ”
“แล้วถ้าไม่ถอย?”
Andre ยิ้ม
“ก็ตีแรงขึ้น”
เรนไม่ยิ้มด้วย
“Andre”
“อะไร?”
“บางทีการยอมรับว่าตอนนี้ทำไม่ได้ ก็ไม่ใช่ความอ่อนแอ”
Andre หันมองไฟ
เสียงเด็กกรีดร้องดังขึ้น
“ฉันไม่ยืนดูคนตายเพราะรอเลขให้ครบหรอก”
แล้ววิ่งเข้าไป
เรนสบถ
ก่อนวิ่งตาม
“ถ้าเจ้าจะทำเรื่องโง่ ข้าก็จะช่วยให้มันโง่น้อยลง!”
⸻
ช่วงแรก—
มันเหมือน Andre ถูก
เขาฟัน Outer Form ได้
เรนพาคนออกมา
ห้าคน
สิบเอ็ด
สิบเจ็ด
Andre หัวเราะ
“เห็นไหม!”
เรนตะโกน
“อย่าเพิ่งฉลอง!”
ทันใดนั้น Demon Core เปิดออก
หัวใจสีดำแดงเต้นอยู่กลางเปลวไฟ
Andre เห็น
“เจอแล้ว!”
WARNING
Suppression Requirements Incomplete
TRUE DAMAGE UNAVAILABLE
Andre วิ่ง
“Andre อย่า!”
เขาฟัน
เต็มแรง
คมดาบกระแทก Core
ไม่มีแม้แต่รอย
แล้วพลังทั้งหมดสะท้อนกลับ
ตูม!!!
Andre ถูกเหวี่ยงออก
ดาบหลุด
รากสีดำระเบิดจาก Core ทุกทิศ
เขาพยายามลุก
ไม่ได้
รากเส้นหนึ่งพุ่งตรงมา
Andre เห็น
แต่ร่างกายไม่ทัน
เรนวิ่งเข้ามา
ผลักเขาออก
ฉึก!
Andre ล้ม
เสียงทุกอย่างเงียบ
เรนยังยืนอยู่
รากสีดำแทงทะลุอก
Andre เบิกตา
“…เรน?”
ชายหนุ่มก้มมองตัวเอง
ก่อนทรุดลง
Andre คลานเข้าไป
“ไม่”
“เดี๋ยว”
เขาประคองเรน
เลือดเต็มมือ
“มีเวทรักษา”
“ต้องมี”
“เรน”
ชายคนนั้นไอ
“Andre…”
“อย่าพูด”
“ฟังก่อน”
“ไม่”
Andre กดมือบนแผล
“ฉันพลาดเอง”
“ถ้าฉัน—”
เรนจับข้อมือ
“หยุด”
Andre เงยหน้า
เรนยิ้มบาง ๆ
“ความกล้า…”
เสียงแทบไม่เหลือ
“ไม่ได้หมายความว่า…ต้องเอาชนะทุกอย่างทันที”
Andre น้ำตาไหล
“พอ”
“บางครั้ง…”
เรนหายใจติดขัด
“คนที่แข็งแรงที่สุด…”
เขามอง Andre
“คือคนที่ยอมรับได้ว่า…เขาต้องการคนอื่น”
มือหลุด
Andre จ้อง
“เรน?”
ไม่มีคำตอบ
ระบบยังลอยอยู่
ผู้กล้า: 1 / 1
ผู้ตื่นรู้: 1 / 2
เย็นชาเหมือนเดิม
Andre ก้มหน้า
เป็นครั้งแรกในชีวิต—
เขาอยากย้อนเวลา
ไม่ใช่เพื่อสู้ใหม่
แต่เพื่อหยุดตัวเองไม่ให้วิ่งเข้าไป
⸻
“ANDRE!”
เสียงเซราดึงเขากลับ
หมู่บ้านคาร์ดินกลับมา
ดราเวนยังตะโกน
Synchronization: 90%
Andre มองหน้าต่าง
ผู้กล้า: 1 / 1
ผู้ตื่นรู้: 0 / 2
เซราถาม
“เป็นอะไร?”
Andre กำดาบ
“เราเข้าเหมือง”
เซราขมวดคิ้ว
“แล้วมาร?”
Andre มองดราเวน
“ไม่แตะ Core”
เซราหยุด
Andre พูดต่อ
“ช่วยคน”
“สกัด Outer Form”
“หาอีกสองคนให้ครบ”
“แล้วค่อยเปิดแก่น”
เซรามองเขานาน
“เจ้าพูดจริง?”
Andre พยักหน้า
“ครั้งก่อนฉันไม่ฟัง”
เขามองมือของตัวเอง
“มีคนตาย”
เซราไม่ถามต่อ
เพียงพูด
“งั้นครั้งนี้เราทำให้ถูก”
Andre มองเธอ
คำว่า เรา
ทำให้เขานิ่งเล็กน้อย
ก่อนพยักหน้า
“เรา”
⸻
Andre ไม่ได้พุ่งตรงไปคนเดียว
เขาหันหาทหาร
“สองคนมากับผม!”
“อีกสามช่วยเปิดทาง!”
“เซรา คุมหน้าปากเหมือง!”
เธอพยักหน้า
“รับทราบ”
Andre หยุด
ก่อนหันกลับ
“ถ้าผมพูดอะไรโง่ ๆ—”
เซราตอบทันที
“ข้าจะตีเจ้า”
“ดี”
“ไม่ต้องห่วง ข้าเต็มใจ”
Andre หัวเราะ
แล้ววิ่งเข้าเหมือง
⸻
ด้านในมืด
ฝุ่นเต็มอากาศ
คนงานหลายคนติดหลังคาน
Andre ใช้ Breakpoint
Structural Weakness Detected
เขาชี้
“ห้ามแตะเสาตรงนั้น!”
ทหารหยุด
“ตีหินข้างซ้าย!”
ทุกคนลงมือ
ครืน!
ทางเปิด
คนบาดเจ็บถูกดึงออก
Andre ยกคานไม้
แต่ครั้งนี้ไม่ทำคนเดียว
“ช่วยกัน!”
ทหารสองคนเข้ามาจับ
สามคนยกพร้อมกัน
“หนึ่ง!”
“สอง!”
“สาม!”
คานถูกยก
คนงานคลานออก
Andre หอบ
มองมือคนอื่นที่ช่วยอยู่
ภาพเรนวาบขึ้นอีกครั้ง
คนที่แข็งแรงที่สุด คือคนที่ยอมรับได้ว่าเขาต้องการคนอื่น
Andre ไม่รู้ว่าตัวเองเข้าใจประโยคนั้นครบหรือยัง
แต่ครั้งนี้—
อย่างน้อยเขาไม่ได้ปฏิเสธมัน
⸻
ด้านนอก
ดราเวนเริ่มควบคุมตัวเองไม่อยู่
“ปิดทางเข้า!”
เขาตะโกน
“พวกมันเข้าไปโดยไม่ได้รับอนุญาต!”
เซรายืนขวาง
“พวกเขากำลังช่วยคนของเจ้า”
“ข้าไม่ได้สั่ง!”
Synchronization: 92%
“ทุกอย่างต้องผ่านข้า!”
คนงานคนหนึ่งตะโกน
“หัวหน้า! พวกเราทำงานที่นี่มาตั้งยี่สิบปี!”
ดราเวนหัน
“แล้วไง?”
“ท่านเคยสอนว่า ถ้าอุโมงค์มีปัญหา ทุกคนต้องคิดเองให้เป็น!”
ดราเวนชะงัก
เงาดำกระตุก
92% → 91%
ชายคนนั้นพูดต่อ
“ท่านเคยบอกว่า คนที่รอคำสั่งอย่างเดียวเอาตัวไม่รอด!”
มารคำราม
ดราเวนจับศีรษะ
“นั่นตอนสถานการณ์ปกติ!”
“ตอนนี้ข้าต้องคุมทุกอย่าง!”
คนงานมอง
“แล้วพวกเราที่ท่านฝึกมาทั้งชีวิตล่ะ?”
“ท่านไม่เชื่อเราเลยหรือ?”
ดราเวนเงียบ
⸻
Andre ออกจากเหมืองพร้อมคนบาดเจ็บ
เขาได้ยินประโยคนั้นพอดี
มองหน้าต่าง
Synchronization: 89%
เขาเริ่มเข้าใจ
จุดแตกไม่ได้อยู่ที่คำว่า “อย่าควบคุม”
แต่มันอยู่ที่ความขัดแย้งในตัวดราเวนเอง
ชายคนนี้ใช้ชีวิตสร้างคนให้แข็งแรง
แต่เมื่อความกลัวเข้าครอบงำ—
กลับไม่ยอมให้คนเหล่านั้นใช้ความแข็งแรงของตัวเอง
Andre เดินเข้าไป
“ดราเวน”
ชายร่างใหญ่หัน
“อย่ามาสอนข้า!”
Andre ส่ายหน้า
“ไม่ได้จะสอน”
ทุกคนเงียบ
Andre พูด
“ผมเคยคิดว่าถ้าผมแข็งแรงพอ ผมทำทุกอย่างเองได้”
ดราเวนจ้อง
“แล้ว?”
Andre มองดาบ
“มีคนตายเพราะผมคิดแบบนั้น”
เซราหันมองเขา
Andre พูดต่อ
“คุณอยากให้คนของคุณแข็งแรง”
“ใช่!”
“แล้วทำไมตอนนี้ถึงไม่ยอมให้พวกเขาตัดสินใจ?”
ดราเวนกัดฟัน
“เพราะถ้าพวกเขาพลาด—”
“คุณจะเสียพวกเขา”
ดราเวนเงียบ
Andre พยักหน้า
“ผมเข้าใจ”
“จริง ๆ”
“แต่การทำให้ทุกคนไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจ ไม่ได้ทำให้พวกเขาแข็งแรงขึ้น”
มารบนหลังดราเวนกรีดร้อง
86%
Andre พูดต่อ
“มันแค่ทำให้คุณเป็นคนเดียวที่ต้องแบกทุกอย่าง”
ดราเวนชะงัก
คำว่าแบก—
เหมือนแทงเข้าไปตรงกลาง
เขามองคนงาน
บางคนบาดเจ็บ
บางคนถือเครื่องมือ
บางคนยืนรอคำสั่ง
ทั้งที่พวกเขารู้จักเหมืองนี้ดีพอ ๆ กับเขา
“ถ้าข้าไม่คุม…”
เสียงดราเวนเบาลง
“แล้วถ้าใครตายอีก?”
Andre ตอบ
“คุณอาจหยุดทุกความตายไม่ได้”
ดราเวนมองทันที
Andre ไม่หลบ
“ผมก็เกลียดความจริงข้อนี้”
“แต่การพยายามควบคุมทุกอย่างไม่ได้ทำให้มันหายไป”
เงาดำเริ่มสั่น
79%
ดราเวนกำหมัด
“ข้ามีหน้าที่ปกป้องพวกเขา”
Andre พยักหน้า
“ใช่”
“แต่การปกป้อง ไม่ใช่การเอาชีวิตทุกคนมาอยู่ในมือคุณคนเดียว”
ดราเวนมองคนงาน
ชายหนุ่มคนเดิมก้าวออกมา
“หัวหน้า”
“ท่านฝึกข้ามาสิบสองปี”
“ถ้ายังไม่เชื่อว่าข้าตัดสินใจอะไรเองได้…”
เขายิ้มเศร้า
“แล้วท่านฝึกข้ามาทำไม?”
เงียบ
ดราเวนหลับตา
มารคำราม
“พวกมันจะพลาด!”
“พวกมันจะตาย!”
“ถ้าเจ้าไม่คุม—”
ดราเวนพูดเบา ๆ
“ก็อาจจริง”
มารหยุด
“อะไร?”
ดราเวนลืมตา
“พวกเขาอาจพลาด”
เขามองคนงาน
“เหมือนที่ข้าเคยพลาด”
แสงสีทองแดงเล็ก ๆ ปรากฏตรงหน้าอก
“แต่ถ้าข้าบอกว่าความแข็งแรงมีไว้ให้คนยืนด้วยขาของตัวเอง…”
เขามองมือ
“ข้าก็ไม่สามารถจับทุกคนไว้เพราะข้ากลัวจะเสียพวกเขา”
มารกรีดร้อง
แสงระเบิด
AWAKENING DETECTED
Compatible Truth:
“การปกป้องผู้อื่น ไม่ได้หมายความว่าเราต้องควบคุมชีวิตของเขา”
เงาดำถูกกระชากออกจากหลังดราเวน
ทันทีที่มันหลุด—
คนทั้งลานมองเห็น
“มาร!”
ร่างดำคำราม
มันหันหา Host ใหม่ทันที
Andre ตะโกน
“อย่าให้มันแตะใคร!”
ทุกคนกระจาย
ตอนนี้คนธรรมดาก็มองเห็นมัน
ทหารใช้โล่
คนงานใช้ค้อน
เซราฟันขวาง
ไม่มีใครสร้าง True Damage ได้
แต่ทุกคนช่วยกันไม่ให้มันสิงคนใหม่
Andre มองภาพนั้น
นี่ไม่ใช่คนคนเดียวปกป้องทุกคน
เป็นทุกคนช่วยกันปกป้องกันเอง
ระบบเปิด
ผู้ตื่นรู้: 1 / 2
Andre ยิ้ม
“หนึ่งแล้ว”
⸻
ทันใดนั้นรากสีดำจำนวนมหาศาลพุ่งออกจากเหมือง
มารกลางลานถูกดูดขึ้นไป
ร่างมันขยาย
หัวใจสีดำเริ่มก่อตัวตรงกลางอก
DEMON CORE MANIFESTATION
เงื่อนไขการเปิด Demon Core
ผู้กล้า: 1 / 1
ผู้ตื่นรู้: 1 / 2
เซราหัน
“ยังขาดหนึ่ง?”
Andre พยักหน้า
ระบบกะพริบ
Potential Awakening Signature Detected
Distance: 146 m
Location: Underground
Andre หันมองเหมือง
“อยู่ข้างใน”
เซราถาม
“ใคร?”
“ไม่รู้”
เสียงถล่มดัง
ครืน!
อีกข้อความขึ้น
Life Signal: CRITICAL
Andre ไม่รอ
แต่คราวนี้ก่อนวิ่ง—
เขาหันหาเซรา
“คุมมันได้ไหม?”
เซรามองมาร
จากนั้นมองทหารและคนงานรอบตัว
ดราเวนยกค้อนที่มีแสง Awakened Charge ลุกอยู่
“เราไหว”
Andre พยักหน้า
“ดี”
เซรายิ้ม
“ครั้งนี้ถามก่อนแล้วสินะ”
Andre หัวเราะ
“กำลังพัฒนา”
เขาวิ่งเข้าเหมือง
⸻
จุดแสงนำเขาลึกลงไป
ห้าสิบเมตร
สามสิบ
สิบ
“มีใครอยู่ไหม!”
เสียงตอบเบามาก
“ตรงนี้…”
Andre ขุดหินออก
หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งติดอยู่ใต้คาน
เด็กสองคนหลบอยู่ใต้ร่างเธอ
Andre รีบเข้าไป
“ผมจะยกคาน!”
หญิงคนนั้นส่ายหน้า
“เอาเด็กก่อน”
“ทั้งหมดไปด้วยกัน”
“ขาข้าหัก”
“งั้นผมแบก”
Andre หันหาทหารที่ตามมา
“พวกคุณช่วยเด็ก!”
ทหารพยักหน้า
Andre ยกคานร่วมกับอีกสองคน
ไม่มีใครทำคนเดียว
เมื่อดึงหญิงออกมาได้ ระบบสว่างขึ้น
Awakening Signature Confirmed
Andre มองเธอ
“คุณ?”
หญิงคนนั้นเห็นตราผู้กล้าบนมือเขา
สีหน้าเปลี่ยน
“ผู้กล้า…”
“คุณเป็นผู้ตื่นรู้?”
เธอยิ้มเหนื่อย
“คำนี้ยังใช้กันอยู่หรือ?”
Andre ชะงัก
ระบบเปิดข้อมูล
Individual Identified
EVERA
Previous Awakening: CONFIRMED
Andre เบิกตา
“คุณเคยเป็นผู้ตื่นรู้มาก่อน?”
เอเวราพูด
“ข้าเคยเดินทางกับผู้กล้าคนหนึ่ง”
Andre หยุด
“รุ่นไหน?”
“รุ่นที่สิบเอ็ด”
Andre นึกถึงสิ่งที่เคยได้ยิน
ผู้กล้ารุ่นที่สิบเอ็ด—
ทีมที่หายสาบสูญทั้ง Party หลังตามรอยจอมมาร
“คุณอยู่ใน Party นั้น?”
เอเวรามองเขา
ก่อนตอบคำเดียว
“เคย”
Andre รู้สึกเย็นวาบ
ทันใดนั้น—
เสียงคำรามจากด้านนอกดังจนเหมืองสั่น
หน้าต่างเปิด
ผู้กล้า: 1 / 1
ผู้ตื่นรู้: 2 / 2
SUPPRESSION REQUIREMENTS COMPLETE
Andre มองข้อความ
ครบแล้ว
แต่เอเวราจับแขนเขา
“อย่าเพิ่งดีใจ”
Andre หัน
เธอมองตราผู้กล้าบนมือเขา
“ถ้าเจ้าเป็นผู้กล้ารุ่นใหม่…”
สีหน้าเธอเปลี่ยนเป็นจริงจัง
“เจ้าควรรู้ว่า สิ่งที่พวกเราพบก่อนหายไป—”
ตูม!!!
แรงระเบิดจากด้านนอกตัดคำพูด
ระบบขึ้นสีแดง
DEMON CORE OPEN
Resonance Window: 18 seconds
Andre มองทางออก
แล้วกลับมามองเอเวรา
คำตอบเรื่องผู้กล้ารุ่นก่อนอยู่ตรงหน้า
บอสกำลังเปิด Core
เวลาเหลือสิบแปดวินาที
Andre กัดฟัน
“เรื่องนั้นยังไม่จบ”
เขายื่นหลังให้
“ขึ้นมา”
เอเวราหัวเราะเบา ๆ
“ดูเหมือนผู้กล้ารุ่นนี้จะใจร้อนเหมือนเดิม”
Andre ยิ้ม
“ต่างนิดหนึ่ง”
“ตรงไหน?”
เขาแบกเธอขึ้น
แล้ววิ่งกลับออกไป
“ครั้งนี้ผมรอให้ Party ครบแล้ว”
Resonance Window: 14 seconds
ปลายอุโมงค์เริ่มสว่าง
เสียงดราเวนและเซราดังอยู่ด้านนอก
Andre กำดาบ
สิบสาม
สิบสอง
สิบเอ็ด—
และเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เรนตาย
เขาวิ่งเข้าไปหามารอีกครั้ง
โดยรู้ว่า—
เขาไม่ได้วิ่งเข้าไปคนเดียว
จบตอนที่ 8